กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 สร้างเพื่อนจากความว่างเปล่า
เพียงเพราะข้อมูลที่เธอให้มา มื้อนี้ก็ต้องเลี้ยงเธอสักมื้อเป็นอย่างน้อย
“จริงเหรอ? เธอชวนฉันไปกินข้าวจริงๆ เหรอ?”
ซูเซียงเจี๋ยดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้ เธออยากไปกินข้าวบ้านป้ารองจะแย่อยู่แล้ว
เพียงแต่ตอนนี้ธัญพืชบ้านไหนก็ไม่เหลือเฟือ เธออยากไปแต่ก็เกรงใจจนไม่กล้าไป!
เธอจำได้ว่าครั้งสองครั้งที่เคยแวะไป ได้กลิ่นหอมของอาหารนั่น มันทำเอาเธอหิวจนทนไม่ไหวจริงๆ
กลิ่นนั้นไม่ใช่กลิ่นที่โชยมาจากภัตตาคาร แต่เป็นกลิ่นของอาหารรสมือแม่ หอมจนเหลือเชื่อ เหมือนรสชาติของแม่ที่อยู่ในความทรงจำ
ตั้งแต่มาที่นี่ เธอไม่เคยได้ลิ้มรสชาติแบบนี้อีกเลย!
“มาเถอะ มาเถอะ ฉันจะไปเตรียมอาหารไว้ให้เธอเอง!”