เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 บทอวสาน
ฤดูหนาวปีหยวนซิงที่เก้า พิธีอภิเษกสมรสขององค์ชายรัชทายาท
อาหยู่ทอดมองตำหนักบูรพาที่ประดับโคมแขวนแพรพรรณอย่างตระการตา พลางคิดไม่ตกยิ่งนัก “พี่ชายมิใช่เคยกล่าวไว้หรอกหรือ ว่าหากหาผู้ที่ใจตรงกันมิพบก็จักไม่แต่งงาน นี่เพิ่งผ่านไปเท่าใดกัน ก็เข้าห้องหอเสียแล้ว”
ซานหลางอาเฉินแย้มยิ้มพลางเอ่ย “พี่รองท่านช่างโง่เขลาจริง ๆ หากพี่ชายมิตระหนักยินยอม ท่านคิดว่าสองพระองค์จักบีบบังคับเขาได้จริงหรือ”
อาหยู่จิ้มหน้าผากมันด้วยความหงุดหงิด “มีแต่เจ้าที่ฉลาดล้ำ มีผู้ใดว่ากล่าวพี่แท้ ๆ ของตนเช่นนี้กันบ้าง”
ทว่าซานหลางก็เป็นเด็กที่เฉลียวฉลาดปราดเปรื่องที่สุดในบรรดาแฝดสามจริง ๆ แม้อายุยังเยาว์ ทว่าบางคราอาหยู่กลับรู้สึกว่าเด็กผู้นี้ยังฉลาดกว่าตนเสียอีก
ช่างหดหู่ใจยิ่งนัก
“เมื่อใดเล่าถึงจักถึงคราวข้าได้แต่งงานบ้าง” อาหยู่เท้าคาง ตกสู่ห้วงภวังค์ลึก
ซานหลางกับน้องชายอีกสองคนขยิบตาหลิ่วตาให้กัน หัวเราะคิกคักพลางวิ่งเตลิดออกไป
ภายในตำหนักบูรพา อาเจิ่งกำลังพยายามตีสนิทกับเจ้าสาวคนใหม่