เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 328 ตาอยู่คว้าพุงปลาไปกิน
ช่วงนี้โจวซู่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายใจยิ่งนัก เริ่มจากฉีอ๋องตายไป ก็ไม่มีผู้ใดคอยร้องคัดค้านเขากลางท้องพระโรงอีก ถัดมาคือในฝ่ายใน ฮองเฮาสกุลอวี๋คล้ายจะคิดตกแล้ว ไม่ปั้นหน้าเย็นชาใส่เขาอีกต่อไป หากแต่ต้อนรับด้วยรอยยิ้ม
ยามนั้นที่ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นในงานศพ ย่อมเห็นได้ชัดว่าสกุลอวี๋เป็นเหม่ยเหริน เมื่อคนงามแย้มยิ้ม โจวซู่ต่อให้ต้องจุดไฟสัญญาณลวงเหล่าเจ้ารัฐอีกสักคราก็ยังยินดี
หลายวันมานี้ เขาขลุกอยู่ในตำหนักของสกุลอวี๋ทุกเมื่อเชื่อวัน จนทำให้ตระกูลเว่ยเกิดความริษยาหึงหวงขึ้นมา
โจวซู่เกิดความคิดปราดเปรื่องขึ้นมา ตกค่ำจึงเรียกทั้งสกุลอวี๋ ตระกูลเว่ย และจูเยว่หยามาพร้อมกันเสียเลย นี่นับเป็นความอัปยศอดสูครั้งใหญ่หลวงสำหรับสกุลอวี๋ ทว่าที่น่าแปลกใจก็คือนางกลับมิได้มีโทสะแต่อย่างใด
ยามค่ำคืนมัวเมาในโลกีย์ตัณหา กลางวันโจวซู่จึงลุกไม่ขึ้น งดว่าราชการติดต่อกันถึงหลายวัน