เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 326 ฉีอ๋อง
สกุลอวี๋ถูกทรมานไปอีกทั้งคืน จนลมหายใจรวยรินแล้ว ทว่าโจวซู่กลับยังไม่หนำใจ สะบัดแขนเสื้อเดินจากไปด้วยสีหน้าเย็นชา ในเมื่อสกุลอวี๋ปรนเปรอเขาให้พึงพอใจไม่ได้ เขาจึงไปหาฮองเฮาฝ่ายขวาตระกูลเว่ย
ตระกูลเว่ยเห็นเขามา ตอนแรกยังยินดียิ่งนัก ทว่ายามที่แส้ฟาดกระหน่ำลงบนร่างของนาง นางก็ยิ้มไม่ออกอีกต่อไป
แววตาของโจวซู่กลับยิ่งทวีความบ้าคลั่ง ที่แท้การโบยตีด้วยแส้มันสะใจถึงเพียงนี้ มิน่าเล่านังสารเลวมู่หรงเจาผู้นั้นถึงชอบใช้แส้สั่งสอนคนนัก!
ยามนึกถึงมู่หรงเจา มือของเขาก็ยิ่งลงแรงหนักหน่วงขึ้น ตระกูลเว่ยตรงหน้ามิใช่ตระกูลเว่ยอีกต่อไปแล้ว หากแต่กลายเป็นภาพลักษณ์ของมู่หรงเจา!
“นังสารเลว! นังสารเลว!” โจวซู่ยิ้มเหี้ยมเกรียม “ไอความกำเริบเสิบสานในยามปกติหายไปไหนเสียเล่า? ลุกขึ้นมาสิ! ลุกขึ้นมาตบตีข้าสิ! ฮ่าๆๆๆ...”
ตระกูลเว่ยถูกตีจนทนไม่ไหวแล้ว ร้องไห้อ้อนวอนว่า “ฝ่าบาท ฝ่าบาทอย่าเพคะ...”