เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 พิษกำเริบ
โจวอวิ้นเดินเข้ามาในโถงตำหนักของพระสนมหลี่ ในลานเรือนรกร้างเงียบเหงา ภายในโถงมืดสลัว เขาจึงอดขมวดคิ้วมิได้
ครั้นก้าวเข้าสู่ตำหนักบรรทม เลิกม่านขึ้น กลิ่นหอมเข้มข้นระคนกลิ่นสมุนไพรก็พวยพุ่งเข้าปะทะหน้า รมเสียจนโจวอวิ้นแทบจะเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง
“กำยานอะไรกันไยจึงกลิ่นเหม็นเยี่ยงนี้” โจวอวิ้นเอ่ยถามด้วยความไม่พอใจ
นางกำนัลรับใช้ใกล้ชิดที่ปรนนิบัติพระสนมหลี่กราบทูลอย่างตัวสั่นงันงก “ทูลฝ่าบาท เพราะเจ้าแม่ทรงรู้สึกว่ากลิ่นสมุนไพรในห้องเหม็นเกินไป เกรงว่าจะกระทบกระทั่งต่อฝ่าบาท จึงได้จุดกำยานเพื่อกลบกลิ่นไว้เพคะ”
โจวอวิ้นปรายตามองพระสนมหลี่ที่อยู่หลังม่านเตียงคราหนึ่ง สีหน้าเปี่ยมด้วยความรำคาญใจยิ่ง กลิ่นทั้งสองชนิดนี้พอปะปนกันเข้า มิยิ่งส่งกลิ่นเหม็นกว่าเดิมหรอกหรือ