กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 313 แม่ทัพฮวา
กู้หยิงรอจนกระทั่งฟ้ามืด ประตูเขตเมืองจวนจะปิดอยู่รอมร่อ ถึงได้รอจนอาเจิ่งและอาหยู่กลับมา
ยามที่ยังไม่เห็นพวกเขาทั้งสอง กู้หยิงนึกเคียดแค้นอยู่ในใจว่ารอให้พวกเขากลับมาจะต้องโบยตีอย่างหนักหน่วงให้จงได้ ทว่ายามนี้พอเห็นพวกเขากลับมาแล้ว กลับลืมเลือนเรื่องทุบตีคนไปจนสิ้น กอดอาหยู่พลางเอ่ยถาม “ค่ายทหารมีดีถึงเพียงนั้นเชียวหรือ”
ดวงตาของอาหยู่ทอประกายเจิดจ้า เขาเอ่ยอย่างตื่นเต้นเกินจริง “ท่านแม่ น้าสี่กาจฉกาจยิ่งนักขอรับ” เพราะตื่นเต้นจนเกินไป ประโยคที่เขาเอ่ยจึงไม่ใคร่ปะติดปะต่อนัก ตรงที่ติดขัดอาเจิ่งก็ช่วยเอ่ยเสริมอยู่ด้านข้าง กู้หยิงจึงพอฟังจับใจความคร่าว ๆ ได้