เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 จากลาหมู่บ้านผิงอี้
อาเจิ่งพำนักอยู่ที่หมู่บ้านผิงอี้สองสามวัน สกุลเฝิงกล่าวลาครอบครัว ลุงใหญ่เฝิงกุมมือของนางพลางเอ่ยว่า “พวกเจ้าจะไปพึ่งพาใบบุญลูกสาว นับเป็นเรื่องดี ข้าไม่ขัดขวางพวกเจ้าหรอก เพียงแต่การจากกันครานี้ ชั่วชีวิตนี้คงมิได้พบหน้ากันอีกแล้ว มีเรื่องหนึ่งนะที่เจ้าต้องจำใส่ใจไว้”
สกุลเฝิงร่ำไห้จนน้ำตานองหน้า เอ่ยว่า “พี่ใหญ่ ท่านมีเรื่องใดโปรดบอกมาเถิด สิ่งใดที่ทำได้ข้าต้องทำให้ได้แน่”
“ความจริงก็มิใช่เรื่องคอขาดบาดตายอันใด อิงอิงกับต้าลี่ล้วนเป็นบุคคลมีหน้ามีตา คิดดูแล้วคงเข้าตำหนักได้กระมัง เพียงแต่ข้าคิดมาตลอดว่า ขันทีในตำหนักตัวสูงใหญ่กว่าบุรุษทั่วไปหรือไม่ หากเจ้าได้พบอิงอิง ต้องจำไว้ช่วยถามให้ข้าสักคำนะ”
ป้าสะใภ้ใหญ่ “...”
นี่มันผ่านมากี่ปีแล้ว ยังจำเรื่องนี้อยู่อีกรึ