เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 ดุเหว่าไม่ขัน จะทำเช่นไร
วันที่สิบเดือนเก้า เป็นวันอภิเษกสมรสของคุณชายสี่แห่งจวนกั๋วกงแคว้นเยียน
คุณหนูสิบสี่ตระกูลหวังยกพัดแพรขึ้นบังหน้าพลางก้าวเข้าไปในกระโจมผ้าสีเขียวในเรือนของซื่อหลาง ภายในลานเรือนปลูกต้นกุ้ยฮวาต้นใหญ่เอาไว้ต้นหนึ่ง คิดว่าคงมีอายุหลายปีแล้ว กิ่งก้านใบดกหนา แผ่ร่มเงาราวกับร่มคันใหญ่ กลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาขจรขจายไปไกลถึงสิบลี้ กลิ่นหอมกำจายซึมลึกเข้าไปถึงในกระโจมผ้าสีเขียว
“เจ้าหิวหรือไม่” ซื่อหลางมองภรรยาที่สลัดแก้มยุ้ยวัยเยาว์ออกไปจนหมดสิ้น แล้วเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง
คุณหนูสิบสี่ตระกูลหวังแอบมองเขาจากหลังพัดแพร เห็นเขายกกล่องอาหารกล่องหนึ่งเข้ามา ขนมผลไม้ในกล่องส่งกลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาอบอวล
“นี่คือขนมกุ้ยฮวาที่ห้องครัวเพิ่งทำเสร็จในวันนี้ เจ้าลองชิมดูหรือไม่”
คุณหนูสิบสี่ตระกูลหวังลังเลอยู่ชั่วครู่ สุดท้ายก็ทนกลิ่นหอมเย้ายวนใจไม่ไหว จึงหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วกัดไปหนึ่งคำ