เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 291 ความทะเยอทะยานของอาเจา
ลมหนาวต้นฤดูใบไม้ผลิพัดพาใบไม้ร่วงบนพื้นปลิวว่อน ท่ามกลางความเงียบสงัด มีเพียงเสียงหัวเราะเจื่อน ๆ ชวนกระอักกระอ่วนของเจ้าพนักงานอัญเชิญราชโองการ
ไม่มีผู้ใดสนใจตอบรับเจ้าพนักงานอัญเชิญราชโองการ เจ้าพนักงานอัญเชิญราชโองการจึงหัวเราะต่อไปไม่ไหว ได้แต่มองไปยังมหาเสนาบดีราวกับขอความช่วยเหลือ
มหาเสนาบดีมองมู่หรงเซินพลางเอ่ยเสียงขรึมหนักแน่น “เยี่ยนกั๋วกง น้อมรับราชโองการกราบทูลขอบใจเถิด!”
มู่หรงเซินไม่เอ่ยวาจาใด กู้หยิงหลังจากสงบอารมณ์ลงได้แล้ว ก็พลิกมือกุมมือของเขาไว้ พลางเอ่ยเสียงแผ่วเบา “อย่าได้วู่วาม”
เวลานี้ อย่าได้วู่วามเป็นอันขาดสิบล้านเท่า!
นิยายดั้งเดิมนั้นภายหลังนางมิได้อ่านต่อ จึงไม่ล่วงรู้ว่าเรื่องราวดำเนินไปอย่างไร ในช่องแสดงความคิดเห็นกล่าวว่าพระเอกได้เป็นฮ่องเต้ แล้วได้เป็นได้อย่างไรเล่า เขาไม่ใช่บุตรราชา เช่นนั้นคงมีเพียงทางเดียวย่อมเป็นการก่อกบฏแล้ว!