กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 ราชครูพิทักษ์องค์รัชทายาท
มู่หรงเซินเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ใช้มือลูบเครา พลางปรายตามองเจิ้งเต้า สีหน้านั้นชัดเจนยิ่งนัก “ดูดีหรือไม่ ภรรยาข้าเล็มให้ข้าเชียวนะ”
เจิ้งเต้าทั้งอิจฉาและริษยา หวังฟ่างที่อยู่ด้านข้างประจบสอพลอว่า “กวนกงได้รับการขนานนามว่าเป็นท่านเครางาม เยี่ยนกั๋วกงท่านเองก็มิได้ด้อยไปกว่ากันเลย!”
มู่หรงเซินยิ้มบางๆ “มิกล้าเปรียบตนกับปราชญ์ยุทธ์หรอก”
เจิ้งเต้าเอ่ยอย่างอารมณ์บ่จอยว่า “ดูสีหน้าเจ้าแล้วมิได้หมายความเช่นนั้นสักเสี้ยวเลย”
มู่หรงเซินปรายตามองเขาอีกแวบหนึ่ง หวังฟ่างเอ่ยอย่างขบขันว่า “ช่วงนี้เขากลุ้มใจยิ่งนัก เอ่ยปากคราใดก็ล้วนพกพาโทสะมาด้วย”
“เกิดอันใดขึ้นรึ” มู่หรงเซินไม่รู้ว่าเจิ้งเต้าประสบเรื่องยากลำบากอันใด จึงเอ่ยถามขึ้นมาคำหนึ่ง