เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 ตบหน้าเว่ยเจินจู
ภายในจวนกั๋วกงแคว้นเยียนขาวโพลนด้วยผ้าไว้ทุกข์ เสียงร่ำไห้สะเทือนฟ้าดิน
ในฐานะบุตรชายคนโตและสะใภ้ใหญ่ มู่หรงเซินกับกู้หยิงสวมชุดไว้ทุกข์ คุกเข่าร้องไห้ไว้อาลัยอยู่หน้าศาลาตั้งศพ
เมื่อก่อนกู้หยิงเข้าวังไปร้องไห้ไว้อาลัย ร้องไม่ออกก็แสร้งบีบน้ำตา ทว่ายามนี้ผู้ที่ล่วงลับคือท่านพ่อสามีของตนเอง นางหวนนึกถึงมู่หรงจงที่กรำศึกมาชั่วชีวิต สุดท้ายกลับมาป่วยตายอยู่ข้างเตียง ชวนให้ถอนหายใจด้วยความรันทดใจยิ่งนัก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางได้ล่วงรู้ความปรารถนาสุดท้ายของเยี่ยนกั๋วกง ในใจพลันเปรี้ยวปร่าจนน้ำตาหลั่งรินดั่งสายฝน
นางคุกเข่าร้องไห้ไว้อาลัยอยู่หน้าศพด้วยความจริงใจยิ่ง
ผู้คนหลั่งไหลมาร่วมแสดงความอาลัยไม่ขาดสาย มู่หรงเซินกับกู้หยิงแทบไม่มีเวลาได้พักผ่อน พอถึงวันที่สาม โจวอวิ้นและฮองเฮาก็เสด็จมาแสดงความอาลัยด้วยพระองค์เอง จนสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งตรอกฉงเหริน