เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 รอจังหวะ
ยามที่มู่หรงเซินเดินออกจากวัง เขาเดินสวนกับจิ้นอ๋องพอดี
จิ้นอ๋องถลึงตาจ้องมองเขาอย่างดุดัน ทว่ามู่หรงเซินกลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งระลอกคลื่นอารมณ์ใด ๆ
ครั้นก้าวเข้าสู่โถงใหญ่ จิ้นอ๋องก็ทำความเคารพโจวอวิ้นซึ่งอยู่บนบันไดหยก
“พี่จิ้นอ๋องมิต้องมากพิธี รีบนั่งลงเถิด!” โจวอวิ้นแย้มยิ้ม มิได้ต่างไปจากยามปกติแม้แต่น้อย ราวกับว่าผู้ที่เพิ่งจะคำรามลั่นด้วยโทสะว่าจะสังหารจิ้นอ๋องเมื่อครู่นี้ มิใช่ตนเองเลยแม้แต่นิด
จิ้นอ๋องจ้องมองเขาอยู่ชั่วครู่หนึ่ง แล้วจึงนั่งลงด้านข้าง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห้วนกระด้างว่า “ฝ่าบาททรงเรียกข้าพระองค์เข้าวังในเพลานี้ มิทราบว่ามีเรื่องอันใดหรือพ่ะย่ะค่ะ” กิริยาท่าทางเช่นนั้น หากแม้นโจวอวิ้นบังอาจเอ่ยมาสักคำว่าเรื่องลอบสังหารเกี่ยวข้องกับเขาแล้วไซร้ เขาคงจะผุดลุกขึ้นอย่างเดือดดาล แล้วซัดฝ่ามือปลิดชีพโจวอวิ้นให้ตายคาที่ในทันที