เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 พี่สี่ฮวาก็คือแม่ทัพฮวา
บนเตียงนอน มู่หรงเซินโอบกอดกู้หยิงที่ยังคงหอบหายใจอยู่พลางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ครั้นช่วงเวลาสงบนิ่งผ่านพ้นไป มู่หรงเซินก็จุมพิตที่ขมับของกู้หยิง กู้หยิงครางฮือสองครา “ไม่เอาแล้ว เหนื่อยเหลือเกิน”
มู่หรงเซินยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย “มิใช่ ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า”
กู้หยิงหลับตานิ่งไม่ไหวติง “มีคำใดไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากันเถิด”
มู่หรงเซินนิ่งเงียบไปชั่วเค่อ แล้วเอ่ยว่า “เรื่องความเป็นอยู่ของฮวาซื่อเจี่ยในยามนี้ เจ้าไม่อยากรู้รึ”
กู้หยิงยังคงไร้ความเคลื่อนไหว ทว่าในขณะที่มู่หรงเซินคิดว่านางหลับไปแล้วนั้น จู่ ๆ นางก็ผงกศีรษะขึ้นมาอย่างแรง “เจ้าว่าอะไรนะ” ซึ่งประจวบเหมาะกับที่มู่หรงเซินก้มหน้าลงมองนางพอดี ศีรษะของนางจึงโขกเข้ากับคางของมู่หรงเซินอย่างจัง