กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 มู่หรงเจา
ยามสนธยาแผ่คลุมไปทั่วสารทิศ ผู้คนที่รอคอยอยู่ด้านนอกก็ยิ่งมายิ่งมาก ซานหลางและซื่อหลางต่างก็มากันแล้ว มู่หรงจงออกเวรแล้วก็รีบร้อนมาเช่นกัน
หมอตำแยบอกกู้หยิงว่า “เร็วเข้าแล้ว เร็วเข้าแล้ว เปิดเจ็ดนิ้วแล้วขอรับ! เจ็ดนิ้วเปิดออก ด้านหลังก็รวดเร็วแล้ว”
กู้หยิงพยักหน้า อดทนอดกลั้นจนเหงื่อท่วมศีรษะ นางมิได้กินสิ่งใดตั้งแต่เที่ยงจนถึงบัดนี้ ด้วยเกรงว่าหากตนเองร้องตะโกนออกมา ประเดี๋ยวจะหมดเรี่ยวแรง ยามนี้ก็กินสิ่งใดมิได้ ได้แต่หวังให้ลูกคลอดออกมาโดยเร็ว นางจะได้ชดเชยเรี่ยวแรงบ้าง
“เหตุใดข้างในจึงไร้เสียงเล่า” ซานหลางเอ่ยถาม “ยามที่พี่สะใภ้รองคลอดลูก เสียงดังปานนั้นเชียว!”