กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 คนคุ้นเคย
เพลงสิ้น การร่ายรำหยุดลง ทุกคนยังคงจมดิ่งอยู่ในการเสพรับอันสมบูรณ์แบบของทั้งการมองเห็นและการได้ยิน ชั่วขณะหนึ่งยังไม่มีผู้ใดดึงสติกลับมาได้
มู่หรงเซินกระแอมเบา ๆ เสียงหนึ่ง กู้หยิงจึงถูกดึงกลับสู่ความเป็นจริง นางเพิ่งจะรู้สึกตัว จึงลุกขึ้นยืนตบมืออย่างตื่นเต้น ตบจนฝ่ามือแดงก่ำก็ยังไม่ยอมหยุด
ผู้คนโดยรอบต่างก็ได้สติ ตบมือตามนางไปพร้อมกัน ทั้งยังเอ่ยชื่นชม “ดี ดี ดีจริง ๆ !”
ชาวบ้านด้านนอกกระโจมชมทิวทัศน์ถูกเสียงดนตรีและท่วงท่าร่ายรำดึงดูดเข้ามาตั้งนานแล้ว เสียงปรบมือ เสียงโห่ร้องชื่นชม และเสียงส่งเสียงเชียร์ต่างหลั่งไหลเข้าสู่โสตประสาทของอวิ๋นเหนียงราวกับเกลียวคลื่น