เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 องค์เหนือหัว
มู่หรงเซินสวมกวานจิ้นเสียน สวมเสื้อคลุมแขนกว้าง เดินตามหลังขันทีในวังนำทางไปบนถนนแผ่นหินอย่างไม่ถ่อมตนและไม่หยิ่งยโส สายตามองตรงไปข้างหน้าโดยไม่วอกแวก
กำแพงสูงตระหง่านทั้งสองด้าน พระราชวังลึกสงบเงียบเยือกเย็น โถงตำหนักและตึกรามบ้านช่องที่อยู่ไม่ไกลเรียงรายสลับซับซ้อน สัตว์มงคลบนชายคาแอ่นชดช้อยทอดสายตามองไปทั้งสี่ทิศ สง่างามและน่าเกรงขาม
ขันทีในวังนำทางแอบชำเลืองมองมู่หรงเซินอยู่หลายครา ในใจลอบประหลาดใจยิ่งนัก ได้ยินว่ารัชทายาทผู้นี้เติบโตขึ้นในวัดพุทธ มิน่าเล่าถึงได้สุขุมรอบคอบเพียงนี้ ทว่า ต่อให้เป็นคนสุขุมเพียงใด การเข้าวังเป็นครั้งแรกยังสงบเยือกเย็นได้ถึงเพียงนี้ ก็นับว่าน่าประหลาดใจจริง ๆ
มู่หรงเซินยกสายตาขึ้น มองขันทีในวังแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ขอบังอาจถามท่านขันที มีสิ่งใดจะชี้แนะหรือ”