เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 เจียนปิ่งกั่วจื่อสักชุด
สิ่งของจำพวกครีมทาหน้าครีมทามือจัดเป็นของใช้ชั้นสูง ในตำบลไม่มีขาย ทำได้เพียงไปซื้อที่เมืองจวิ้นเซี่ยน สินเดิมติดตัวยามกู้หยิงแต่งงาน อันได้แก่สบู่ถั่วสองก้อน ก็เป็นสกุลเฝิงที่ไหว้วานคนไปซื้อมาจากเมืองจวิ้นเซี่ยน
“ที่แท้ท่านก็ไปเมืองจวิ้นเซี่ยนด้วยตนเองเพื่อสิ่งนี้เองรึ!” กู้หยิงเปิดกระปุกกระเบื้องทรงกลม ด้านในกระปุกเป็นของแข็งสีขาว มีกลิ่นหอมจาง ๆ ป้ายออกมาเล็กน้อยแล้วเกลี่ยลงบนฝ่ามือ ลูบไล้ไปบนใบหน้า ให้ความรู้สึกเฉกเช่นเดียวกับครีมบำรุงผิวหน้า
ครีมทามือก็มีลักษณะคล้ายคลึงกัน เพียงแต่ค่อนข้างมัน ละม้ายคล้ายน้ำมันม้าหรือน้ำมันขนแกะจำพวกนั้น
นาหลัวเหยียนเทียนกล่าวว่า “ฤดูหนาวปีกลายก็ควรซื้อให้เจ้าแล้ว เป็นข้าที่คิดได้ไม่รอบคอบเอง”