เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 ในที่สุดก็ได้กินเนื้อหมูเสียที
กู้หยิงเดินออกไปต้อนรับ พลางแย้มยิ้มเอ่ยว่า “ป้าสะใภ้ใหญ่ช่างหยั่งรู้ดั่งเทพยดาเสียจริง ทราบได้อย่างไรหรือเจ้าคะว่าข้ากลับมาแล้ว?”
“ข้าก็แค่บังเอิญหรอก!” ป้าสะใภ้ใหญ่ยิ้มกล่าว “ที่บ้านกำลังจะล้มหมู ข้าเลยแวะมาดูว่าเจ้าอยู่บ้านหรือไม่ หากไม่อยู่ก็กะจะขึ้นเขาไปตามหาเจ้า ใครจะรู้ว่าเพิ่งถึงหน้าประตู ก็ได้ยินเสียงท่านแม่ของเจ้ากำลังเอ็ดเจ้าอยู่พอดี ข้าเลยรู้ว่ามาได้จังหวะเหมาะเจาะจริง ๆ”
สกุลเฝิงจึงกล่าวขึ้นว่า “ยัยหนูตัวดีคนนี้ ตะกละจนไม่มีขอบเขต อยากจะกินหมูหันย่าง นั่นเป็นของที่พวกเราพอกินได้เสียที่ไหนกัน!”
ป้าสะใภ้ใหญ่แย้มยิ้มกล่าวกับกู้หยิงว่า “หมูหันย่างเกรงว่าจะไม่ได้กินแล้ว ทว่าเนื้อหมูมีให้กินจนหนำใจแน่”
กู้หยิงหัวเราะแห้ง ๆ สองเสียง “ช่างเถิด ๆ ข้าไม่ชอบกินเจ้าค่ะ”