เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 ข้าอาจจะไม่ได้รักเจ้ามากพอ
กู้หยิงยังคงอยู่ในความฝัน จู่ ๆ ก็ถูกฝ่ามือหนึ่งฟาดจนตื่น
นางลืมตาขึ้นมาด้วยสีหน้างุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก ก็เห็นท่านแม่สกุลเฝิงของนางยืนหน้าดำหน้าแดงด้วยเพลิงโทสะอยู่ตรงหน้านาง
กู้หยิงขยี้ตา เอ่ยอย่างน้อยเนื้อต่ำใจว่า “ท่านแม่ ท่านทำอะไรกันเจ้าคะ”
“ข้าทำอะไรน่ะรึ เจ้าว่าข้าทำอะไรเล่า ข้าตีเจ้าน่ะสิ” สกุลเฝิงโมโหจนทั่วร่างแทบจะลุกเป็นไฟ ยกฝ่ามือขึ้นมาหมายจะฟาดลงไปอีก
กู้หยิงตกใจจนกอดศีรษะหนีหัวซุกหัวซุน มุดเข้าไปหลบอยู่ด้านในสุดของเตียงปู้ปู้ ร้องโวยวายว่า “ท่านแม่ ท่านแม่ มีอะไรค่อยพูดค่อยจาไม่ได้หรือเจ้าคะ ไฉนเช้าตรู่ถึงได้บุกมาตีข้าถึงเรือนคนอื่นเขาเช่นนี้เล่า ข้าออกเรือนไปแล้วนะ ไว้หน้าข้าบ้างสิเจ้าคะท่านแม่”
“เจ้ายังรู้อีกรึว่าตนเองออกเรือนไปแล้ว เช่นนั้นเจ้าไปพูดจาอะไรกับฮวาซื่อเจี่ย นางถึงได้ไม่ยอมออกเรือนเสียแล้วในตอนนี้”