เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ซุปหัวปลากับเต้าหู้
จื้อเซียนดื่มน้ำเต้าหู้รสหวานไปหนึ่งชาม กินแป้งทอดต้นหอมไปหนึ่งชิ้น แล้วลูบหนวดเคราด้วยความพึงพอใจ
“อาจารย์ ท่านกินรองท้องไปพลาง ๆ ก่อนเถิด ข้าให้สามีไปจับปลาแล้ว กลางวันจะตุ๋นซุปปลาจี้กับเต้าหู้ให้ท่าน”
ซุปปลาจี้กับเต้าหู้รึ ฟังดูก็รู้ว่าต้องเอร็ดอร่อยสดหวานยิ่งนัก จื้อเซียนแสร้งบอกปัดอยู่สองคำ จากนั้นก็โอนอ่อนผ่อนตามยอมอยู่ต่อ ทั้งยังมิวายเอ่ยขึ้นคำหนึ่ง “อย่างอื่นมิได้จำกัดหรอกนะ แต่เต้าหู้ผัดหม่าผัวที่กินเมื่อวานนี้ หากวันนี้มีวาสนาได้กินอีกก็คงจะดียิ่ง”
กู้หยิงแย้มยิ้มพลางกล่าว “มีเจ้าค่ะมี ย่อมต้องทำให้อาจารย์เช่นท่านกินจนพึงพอใจเป็นแน่”
จื้อเซียนลูบเครายาวพลางแย้มยิ้ม เขาเดินเล่นอยู่ในลานเรือนเพื่อเร่งการย่อยอาหาร เตรียมตัวจะกินมื้อใหญ่อย่างเต็มคราบอีกครั้งประเดี๋ยวนี้