เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 สองชาติภพกับการออกเรือนครั้งแรก
ยามบ่ายอันเงียบสงัดช่วงปลายฤดูร้อน เสียงจักจั่นร้องระงมอย่างโรยแรง ราวกับอาลัยอาวรณ์ในฤดูคิมหันต์ ปรารถนาจะรั้งไอความร้อนระอุสุดท้ายเอาไว้ ต้นกุ้ยฮวาในลานเรือนยังไม่ถึงคราผลิบาน ทว่ากิ่งใบกลับแผ่ขยายดกหนายิ่งนัก ตั้งตระหง่านดุจร่มคันใหญ่ หากถึงฤดูดอกไม้บาน ย่อมส่งกลิ่นหอมฟุ้งไกลไปถึง 10 ลี้เป็นแน่
ใต้ต้นกุ้ยฮวา มีเครื่องเรือนละลานตาจัดวางไว้เต็มลานบ้าน ล้วนทาชาดสีแดงเรียบร้อย ผึ่งลมตากแดดมานานหลายวันจนแห้งสนิทดีแล้ว สกุลเฝิงใช้ผ้าเช็ดฝุ่นละอองด้านบนอย่างระมัดระวัง แม้แต่ซอกหลืบของลวดลายแกะสลักก็ไม่ยอมปล่อยผ่าน สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นฝีมือที่เด็กนาหลัวเหยียนเทียนผู้นั้นลงมือทำด้วยตนเอง อย่าว่าแต่สกุลเฝิงเลย แม้แต่กู้หยิงเห็นแล้วยังประหลาดใจระคนยินดียิ่งนัก