กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 แดนลับเสวียนเฟิง 37
เมื่อได้ยินคำถามที่ไร้มารยาทเช่นนี้ หวังเย่หมิงก็เก็บรอยยิ้มลงและกล่าวอย่างเย็นชาว่า
“เพื่อความยิ่งใหญ่ของตระกูล การเสียสละเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ตราบใดที่บรรดาผู้บำเพ็ญต่างถิ่นเหล่านั้นไม่ได้นำหญ้าวิญญาณเมามายเมฆาติดตัวออกไป ทุกอย่างก็ปล่อยวางได้
อีกอย่าง เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าจิตเทวะที่ทิ้งไว้บนตัวเฉิงเหยาซึ่งถูกทำลายลงนั้น ส่งภาพกลับมาเพียงทะเลเพลิงสุดลูกหูลูกตา แล้วเจ้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่าเขาถูกบรรดาผู้บำเพ็ญต่างถิ่นเหล่านั้นสังหาร
พูดให้ชัดคือ เรื่องทั้งหมดในตอนนี้เป็นเพียงการคาดเดาของเจ้าเองเท่านั้น