0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143 แดนลับเสวียนเฟิง 29

ผู้บำเพ็ญหญิงผู้ถูกเรียกว่าหวังเหลียนเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็โกรธจนอับอายขายหน้า “ข้าเพียงหวังดีเตือนเจ้า ไม่ปรารถนาเห็นเจ้าต้องเสียชีวิตโดยเปล่าประโยชน์ ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักบุญคุณคน เช่นนั้นก็อย่าได้โทษพวกเราที่ลงมืออย่างโหดเหี้ยมในภายหลัง”

สิ้นคำ นาง ผู้อยู่ข้างกายที่สวมชุดยาวสีครีม มวยผมรัดมงกุฎหยกผู้หนึ่งก็มองไปยังห้าคนตรงข้ามแล้วกล่าวด้วยท่าทีถือดีลงมาว่า

“หากสหายร่วมมรรคาทั้งห้าตกลงให้คำสัตย์แห่งวิถีสวรรค์ ว่าจะไม่ช่วยเจ้าเมืองลู้เก็บหญ้าวิญญาณเมามายเมฆา ข้าสามารถตัดสินใจปล่อยพวกเจ้าไปสักครั้งได้”

ได้ยินคำนี้ โม่ปิ่งอันก็ไม่อาจข่มโทสะของตนไว้อีกต่อไป เขาสะบัดแขนเสื้ออย่างแรงแล้วมองไปยังฝูงชนตรงข้ามพลางย้อนถามด้วยทัศนคติเย้ยหยันว่า