เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 136 แดนลับเสวียนเฟิง 22
ไม่ทราบว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด บาดแผลภายในเส้นลมปราณทั้งหมดล้วนฟื้นฟูจนหายดี ลั่วชิงฉือลืมตาขึ้น พลันรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นมาก
“บาดแผลภายในฟื้นฟูแล้ว ทว่าบาดแผลที่ได้รับทางจิตเทวะนั้นไม่อาจฟื้นฟูได้ผ่านการนั่งสมาธิ โชคดีที่เงาพิณโบราณสำแดงเดชเพียงหนึ่งกระบวนท่า บาดแผลทางจิตเทวะจึงไม่นับว่าสาหัส
ยามนี้หินวิญญาณในมือข้าเพียงพอแล้ว หลังจากออกจากแดนลับค่อยไปซื้อโอสถรักษาจิตเทวะมาก็พอ”
เมื่อคิดได้ดังนั้น นางก็โบกมือคลายพันธนาการจำกัดรอบกาย หันไปมองรอบด้าน เห็นหลิวซูเหลียงและเฟิงเฟยอวี่กำลังนั่งสมาธิรักษาบาดแผลอยู่
ส่วนโม่ปิ่งอันและหลัวซวี่ต่างคอยระแวดระวังรอบบริเวณไม่ไกลออกไปนัก เมื่อเห็นนางลุกขึ้น ทั้งสองก็พยักหน้าให้เป็นเชิงบอกนางว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่พบร่องรอยของศัตรูในละแวกใกล้เคียง