กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 แดนลับเสวียนเฟิง 11
หลิวซูเหลียงมองดูนกกระเรียนขนขาวแล้วเอ่ยว่า
“มันเป็นพาหนะที่ข้าใช้เดินทางในระยะหลอมปราณ หลังจากสร้างรากฐานแล้วข้าก็ยังคงนำมันติดตัวไปด้วยตลอด”
สิ้นคำพูด เขาก็ส่งคำสั่งให้นกกระเรียนขนขาวลองเหินบินขึ้นสู่กลางอากาศ
ลั่วชิงฉือเห็นเพียงนกกระเรียนขนขาวตัวที่ยาวหกฉื่อกางปีกออก ทันทีที่บินพ้นจากพื้นดินก็ดูเหมือนถูกกระแทกอย่างแรงจนตกลงสู่พื้น
นกกระเรียนขนขาวส่งเสียงร้องใส่หลิวซูเหลียงสองครั้ง ฝ่ายหลังเข้าใจความหมายจึงเก็บมันกลับเข้าไปในถุงสัตว์วิญญาณอีกครั้ง