เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 112 หอหมอกพิรุณ
สวี่อู๋หยาเองก็ส่ายหน้าเช่นกัน เพียงได้ยินเขาเอ่ยปากว่า
“พวกเราต่างก็เพิ่งมาถึงที่นี่ จึงยังไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์แถวนี้เท่าใดนัก สู้พวกเราหาโรงเตี๊ยมที่บรรยากาศดีๆ สักแห่งก็แล้วกัน”
อิ่นชิงเยวี่ยขบคิดเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวขึ้นว่า
“หากเป็นเช่นนั้น พวกเราไปที่โรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอย่างหอหมอกพิรุณกันเถิด ศิษย์พี่หญิงลั่วเห็นเป็นอย่างไร?”
“ไม่มีปัญหา” ลั่วชิงฉือพยักหน้า
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ทั้งสามคนโดยมีอิ่นชิงเยวี่ยเป็นผู้นำ ก็เริ่มออกเดินทางไปยังจุดหมาย
หอหมอกพิรุณสมกับที่เป็นโรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเสวียนเฟิง พื้นที่กว้างขวางยิ่งนัก โรงเตี๊ยมทั้งแห่งตั้งอยู่ในลักษณะของเรือนพัก บนป้ายเหนือประตูทางเข้ารอบนอกมีการจารึกอักษรคำว่า ‘หอหมอกพิรุณ’ ไว้อย่างพริ้วไหว