กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 102 เมืองเสวียนเฟิง
ตู้หมิงหลัวเองอยู่ในระดับแก่นทองคำ ตนจึงสามารถมองออกว่าคนตรงหน้ามีรากฐานที่มั่นคงยิ่งนัก ไม่ใช่การสร้างตบะด้วยการกินโอสถโหมเข้าใส่ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกตกตะลึงไม่น้อย
ลั่วชิงฉืออธิบายว่า
“ศิษย์นั้นพบเจอวาสนาบางประการมาก่อน จึงได้เลื่อนระดับตบะทะลุถึงระดับสร้างรากฐานระยะกลางเจ้าค่ะ”
ตู้หมิงหลัวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า เอ่ยชมว่า
“ถึงกระนั้นก็นับว่าหาได้ยากยิ่งนัก”
เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเตือนว่า
“ออกไปฝึกฝนประสบการณ์ภายนอกนั้นไม่เหมือนกับการอยู่ในนิกาย ทุกสิ่งล้วนต้องระมัดระวังเป็นอันดับหนึ่ง อย่าได้หลงเชื่อผู้อื่นโดยง่าย
คำพูดประเภทที่ว่าตนเองไปพบเจอวาสนานั้น ยามอยู่ภายนอกห้ามพูดถึงเด็ดขาด เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องราวเดือดร้อนมาสู่ตน