กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 ยันต์โล่เสวียน
ลั่วชิงฉือยิ้มกล่าว
“ผู้ดูแลมู่ไม่ต้องมากพิธี ข้าเคยชินกับการเรียกขานเช่นเดิมแล้ว ดังนั้นท่านยังคงเรียกข้าว่าสหายยุทธ์ดั่งเดิมเถิด”
สองปีมานี้มักมาซื้อกระดาษยันต์และขายยันต์ที่นี่บ่อยครั้ง มู่รั่วเยว่เป็นคนมีเมตตา ปฏิบัติต่อดีไม่น้อย ทั้งยังมอบป้ายหยกม่วงของศาลาให้แก่นาง นางย่อมตอบแทนด้วยความให้เกียรติเช่นเดียวกัน
เมื่อได้ยินคำของลั่วชิงฉือ มู่รั่วเยว่ก็รู้สึกสะเทือนใจไม่น้อย
ในวัยเยาว์เนื่องจากโอกาสอันบังเอิญ นางถูกผู้บำเพ็ญอิสระระยะสร้างรากฐานรับเป็นศิษย์ จากนั้นจึงติดตามอาจารย์มายังศาลาวาดวิญญาณแห่งนี้
อาจารย์เชี่ยวชาญการสร้างยันต์ยิ่งนัก จึงพักอาศัยอยู่ในศาลาวาดวิญญาณในฐานะผู้อาวุโสรับเชิญ ทว่าตัวนางกลับไม่มีพรสวรรค์เช่นนั้น