0058

⬢⬢⬢

ตอนที่ 58 เศษดวงจิต

ภายใต้แสงสีเงินที่สาดส่องลงมา เฉียวซูเฉินที่กลิ้งเกลือกไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวดก็ค่อย ๆ หยุดดิ้นรน ร่างกายทั้งร่างกลับคืนสู่ความสงบ

ทว่าสภาวะนี้ยังไม่ทันคงอยู่ได้นานนัก ก็ได้ยินเสียงคำรามหนึ่งดังขึ้น ใบหน้าของเฉียวซูเฉินที่แปรเปลี่ยนไปมาหลายคราก็กลับกลายเป็นดุดันน่าเกรงขามขึ้นมาอีกครั้ง

หลินจ่านหงซึ่งอยู่นอกค่ายกลเห็นดังนั้น ในใจก็รู้ดีว่าเพียงแค่กระจกแสงส่องคงไม่สามารถสะกดเศษดวงจิตที่อยู่ในร่างของศิษย์ตนได้

เขาไม่ลังเลอีกต่อไป สะบัดมือหยิบลูกประคำที่ทำจากเมล็ดโพธิ์ออกมาสายหนึ่ง ปลดปล่อยแรงกดดันทั่วร่างทั้งหมดทาบถมไปทางเฉียวซูเฉินที่อยู่ในค่ายกล ทำให้เขากักขังอยู่กับที่ชั่วคราวและไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

จากนั้นเขาก็ขว้างลูกประคำโพธิ์ออกไปอย่างมั่นคงไปยังทิศทางของเฉียวซูเฉิน