กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ขุนเขากุยเหยี่ยน
หลังจากตอบคำถามของเด็กสาวในชุดกระโปรงหลิวเซียนสีฟ้าอ่อนจบ ตู้หมิงหลัวก็หยุดเว้นจังหวะเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อว่า “เนื่องจากระยะหลอมปราณยังไม่สามารถเหินบินได้ พวกเจ้าแต่ละคนจึงสามารถรับวิหควิญญาณครามหนึ่งตัวเพื่อใช้เป็นพาหนะในการสัญจรไปมาระหว่างขุนเขาแต่ละแห่ง
วิหควิญญาณครามมีนิสัยเชื่องชายิ่ง ให้พวกมันกินโอสถเลี้ยงวิญญาณหนึ่งเม็ดทุกสามวันก็พอแล้ว”
สิ้นคำกล่าว ตู้หมิงหลัวก็แผดเสียงก้องยาวนาน ครู่ต่อมาก็มีฝูงวิหคมากมายบินมาจากที่ไกลมาลงจอดบนยอดเขากว่างอวิ๋น
ลั่วชิงฉือพิจารณาดูเล็กน้อย เห็นว่าพวกมันมีลำตัวยาวประมาณหกฉื่อ ขนทั่วร่างเป็นสีฟ้าสลับขาว ลื่นเป็นมันวาวงดงาม