เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนนี้เป็นยุคของเธอแล้ว
“เร็วเข้า รีบหน่อย ตรงนี้ส่งเสร็จแล้วยังมีอีกชุดนะ”
“มาๆๆ ทางนี้เอาเครื่องจักรมายกหน่อย”
ภายในโรงงานเอกชนแห่งหนึ่ง บรรยากาศกำลังคึกคักมีชีวิตชีวา รถราวิ่งเข้าออกไม่ขาดสาย คนงานต่างง่วนกับงานอย่างกระตือรือร้น ในตอนนั้นเอง รถยนต์ส่วนตัวคันหนึ่งก็แล่นมาจอดเทียบหน้าประตู ชายหนุ่มสวมแว่นตาแต่งตัวเนี้ยบที่ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพนักงานออฟฟิศก้าวลงจากรถ แล้วสาวเท้ายาวๆ วิ่งเหยาะๆ ไม่กี่ก้าวก็มาถึงตรงหน้าชายวัยกลางคนที่กำลังยืนสั่งการอยู่
“เถ้าแก่ครับ สินค้าสองชุดแรกส่งไปถึงเรียบร้อยแล้ว ทางเกาะคาราพอใจมาก เลยสั่งออเดอร์ใหญ่เพิ่มมาอีกครับ”
เถ้าแก่วัยกลางคนถอดแว่นตาของตัวเองออก ปาดเหงื่อบนใบหน้า ใบหน้าที่มีริ้วรอยเริ่มปรากฏนั้นฉายแววทั้งเหนื่อยล้าและตื่นเต้นปนเปกัน
เขากระหายน้ำมากจนขี้เกียจจะพูด จึงยื่นมือออกไปรับแท็บเล็ตที่ลูกน้องส่งให้มาดูทันที พอกวาดสายตาดูยอดสั่งซื้อใหม่ของเกาะคาราอย่างละเอียดแล้ว ถึงได้รับขวดน้ำจากมืออีกฝ่ายมากระดกอึกๆ ไปหลายอึกใหญ่
“ชื่นใจ!”
พอดื่มเสร็จ ยังไม่ทันได้พัก เขาก็ก้าวขาเดินมุ่งหน้าเข้าไปในโรงงานอีกครั้ง
“ไปบอกพวกเหล่าจางให้พักงานในมือไว้ก่อน มาประชุมสั้นๆ กันหน่อย แล้วตามเสี่ยวสวีมาด้วย คนงานยังไม่พอ เราต้องรับคนเพิ่มอีกชุด”