เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คอนเสิร์ตสิบล้านคน
แม้จะได้ขึ้นเวทีโฮโลแกรมไปแล้ว แต่พวกผู้เข้าแข่งขันใน “ข้ามทะเลดาว” ก็ยังคงถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอยู่ดี
ไม่มีมือถือ ไม่มีอินเทอร์เน็ต และไม่มีใครบอกเล่าเรื่องราวข้างนอกให้ฟังเลยสักคน
—เรียกว่าตัดขาดแบบไม่มีอะไรเลยทั้งสามอย่าง
พวกเขาขึ้นเวทีไปทั้งที่ไม่รู้อะไรเลยแบบนั้น
พอแสดงเสร็จ ก็กลับมายังกองถ่ายรายการทั้งที่ไม่รู้อะไรเลยอีกเช่นกัน
กระทั่งลงจากเวทีมาแล้ว พอทุกคนนึกถึงภาพที่นั่งคนดูซึ่งแน่นขนัดจนไม่มีที่ว่าง แถมบางเก้าอี้ยังเบียดกันถึงสามคน ก็ยังตื่นเต้นไม่หาย
“รายการพวกเราข้างนอกนี่ดังระเบิดเลยใช่ไหมเนี่ย! ทำไมคนดูถึงเยอะขนาดนั้น! แวบแรกที่เห็นคนมหาศาลขนาดนั้น ฉันตกใจจนแทบหยุดหายใจเลย!”
“เวทีโฮโลแกรมเชียวนะ! ถ้าฉันเป็นคนดู ฉันก็ต้องมาดูแน่นอนอยู่แล้ว!”
“ไม่รู้ว่าเวยป๋อของฉันจะมีคนฟอลเพิ่มมาเท่าไรแล้ว กรี๊ดดด ฉันเห็นป้ายเชียร์รูปดาวของตัวเองด้วย วิบวับสุด ๆ ไปเลย!”