พ่อบ้านส่วนตัวอีแวน

พ่อบ้านส่วนตัวอีแวน

สมัยเรียน เซิ่งเฉวียนเคยติดซีรีส์กับนิยายแนวแมรี ซูงอมแงม ช่วงนั้นแนวที่ฮิตตีคู่กันมาก็มีพวก 'นักฆ่าสาวเลือดเย็นศตวรรษที่ 21 ข้ามมิติไปเป็นพระชายา' อีกด้วย

พล็อตเรื่องที่เธอในวัยสิบกว่าขวบได้อ่านก็คือ บอสจอมเผด็จการมักจะอยู่คฤหาสน์หรูหลังละหลายร้อยหลายพันล้าน ขับรถคันละหลายสิบล้าน เดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัว ข้างกายมีผู้ช่วยสารพัดนึกคอยตามติดตลอดเวลา แถมยังมีพ่อบ้านชราคอยซับหางตารำพึงว่า 'คุณชายน้อยไม่ได้มีความสุขขนาดนี้มานานแล้ว'

เซิ่งเฉวียนตอนนั้นไม่เคยคิดฝันเลยว่า วันหนึ่งเธอจะได้กลายมาเป็นประธานกรรมการจอมเผด็จการที่เจ๋งยิ่งกว่าประธานบริษัทในนิยายพวกนั้นเสียอีก

แถมบ้านพักของเธอยังแพงกว่าของพวกประธานจอมเผด็จการเสียอีก แต่เมื่อเทียบกับข้าวยากหมากแพงในยุคที่เธออ่านนิยายสมัยก่อน เรื่องเงินเฟ้อก็พอเข้าใจได้อยู่

เสียดายก็ตรงที่เครื่องบินส่วนตัวของเธอต้องเปลี่ยนเป็นเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวแทน เพราะเครื่องบินส่วนตัวมันหาที่จอดยาก แต่เฮลิคอปเตอร์อย่างน้อยลำก็ไม่ได้ใหญ่มาก จะบินไปไหนก็หาที่จอดง่ายกว่ากันเยอะ

แล้วทำไมพวกประธานในนิยายถึงนั่งเครื่องบินส่วนตัวไปไหนมาไหนได้โดยไม่ต้องยื่นขอเส้นทางการบินล่วงหน้านะ เซิ่งเฉวียนนึกถึงเรื่องนี้ทีไรก็ยังแอบอิจฉาอยู่นิดๆ ทุกที

เซิ่ง*ประธานกรรมการจอมเผด็จการ*เฉวียนมองสวนที่กว้างจนแทบจะขี่ม้าเล่นได้ แล้วพูดแซวกู้จ้าวที่อยู่ข้างๆ: