โดรนค้นหาคน

โดรนค้นหาคน

พูดตามตรง เซิ่งเฉวียนเองก็เพิ่งเคยเห็นภาพแบบนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน

ก่อนหน้านี้เธอเคยได้ยินมาบ้างว่ามีคนใช้โดรนมา “แปรอักษร” หรือ “จุดพลุดอกไม้ไฟ” ซึ่งพอมองตอนกลางคืนแล้วจะตระการตามาก แต่นั่นมันเขียนโปรแกรมสั่งการไว้ ย่อมไม่มีทางเหมือนภาพตรงหน้านี้ที่มีคนคอยบังคับอยู่หลังโดรนทุกตัว

โดรนแต่ละลำเปรียบเสมือนดวงตาหนึ่งคู่ พวกมันบินอยู่บนท้องฟ้า คอยค้นหาประกายความหวังในการมีชีวิตรอดไม่ต่างอะไรจากเฮลิคอปเตอร์

เสียงของโดรนเทียบกับเฮลิคอปเตอร์แล้วนับว่าเบามาก แต่พอรวมกันเยอะขนาดนี้กลับไม่เหมือนเดิม ผู้คนที่กำลังวุ่นวายอยู่ด้านล่างพอได้ยินเสียง ผงะเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นฝูงบินจำนวนมหาศาลกำลังบินผ่านไปอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ

พวกเขาปรึกษาเส้นทางกันล่วงหน้าแล้ว พอถึงที่หมายก็แยกย้ายเป็นหน่วยย่อยทันที แล้วเริ่มบินค้นหาตามทิศทางต่างๆ อย่างละเอียดรอบคอบ

บนต้นไม้ต้นหนึ่งที่เกือบจะถูกกระแสน้ำซัดจนล้ม หญิงวัยกลางคนกำลังกอดลำต้นไว้แน่น ร่างกายกว่าครึ่งจมอยู่ในน้ำ รอดชีวิตมาได้ก็ด้วยแรงพยุงจากกิ่งไม้หนาทึบที่หักทับซ้อนกัน

แต่กิ่งไม้พวกนี้แม้จะช่วยชีวิตเธอไว้ ขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็น “ร่มยักษ์” บดบังเหนือศีรษะอย่างมิดชิด พอเฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่บินผ่านไปด้านบน ต่อให้หญิงคนนี้ที่หมดแรงจะเค้นพลังทั้งหมดร้องตะโกนขอความช่วยเหลือแค่ไหน นักบินก็ยังมองไม่เห็นเธออยู่ดี

“มีคนอยู่ตรงนี้ค่ะ!!! ฉันอยู่นี่!!!”