เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เฮลิคอปเตอร์สิบสามลำบินด่วนเข้าช่วย
ประธานโรงแรมรูปร่างท้วมคนนี้เพิ่งจะเดินเข้ามาใกล้เซิ่งเฉวียน พอกำลังจะขยับเข้าไปอีกนิด ก็สังเกตเห็นผู้ชายตัวสูงข้างตัวเธอเอียงตัวมาขวางแทบจะในทันที เอาตัวบังประธานเซิ่งไว้ข้างหลังในท่าพร้อมปกป้อง
องศานี้ไม่ว่าเขาคิดจะทำอะไร อีกฝ่ายก็สามารถสกัดไว้ได้และเข้าควบคุมตัวเขาได้อย่างรวดเร็ว
ความจริงเจียงลู่แค่ขยับตัวนิดเดียวเท่านั้น แต่คนที่เป็นถึงประธานโรงแรมใหญ่ขนาดนี้ย่อมไม่ธรรมดา เขาสังเกตเห็นจุดนี้เข้าพอดี ในใจก็นึกทึ่งกับปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วของบอดี้การ์ดประธานเซิ่ง จึงรีบหยุดฝีเท้าแล้วยืนเว้นระยะห่างที่ปลอดภัยเอาไว้
“ผมเหล่าซินไงครับ งานเลี้ยงคราวก่อนพวกเราเคยเจอกันแล้ว”
อ่อนน้อมถ่อมตน ย่อมมีเรื่องขอร้อง
คำพูดนี้ประธานซินคนนี้แสดงออกมาได้ชัดเจนทุกกระเบียดนิ้ว
เขาเริ่มจากหยิบยกเรื่องที่บริษัทลูกในเครือตัวเองเช่าตึกอาคารซิงหมางอยู่ จากนั้นก็ลากโยงเรื่องที่เคยร่วมงานกับบอสหวัง หวังเจิงเจิง อยู่สองสามครั้ง แถมยังตรรกะล้ำลึกทำนองว่า 'ผมสนิทกับบอสหวัง บอสหวังสนิทกับคุณ เพราะงั้นพวกเราก็น่าจะสนิทกันด้วย' ออกมาอีก
พอเห็นประธานซินคนนี้พล่ามยาวไปจนถึงขั้นที่ว่า “ความสัมพันธ์ระดับพวกเรา คุณมาทานข้าวที่โรงแรมผมจะจ่ายเงินได้ยังไง ต้องให้กินฟรีอยู่แล้ว” เซิ่งเฉวียนก็จำต้องตัดบทเขาอย่างขำไม่ออก
“ประธานซินคะ ท่านมีเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะค่ะ ดูจากความจริงใจขนาดนี้แล้ว ขอแค่ไม่ใช่เรื่องยากเกินไป อะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ก็จะช่วยเต็มที่ค่ะ”