ร้อยล้านสนับสนุนนักศึกษา

ร้อยล้านสนับสนุนนักศึกษา

พอเจอข่าวลือที่คนพูดกันทำนองว่า “รู้ปะ เซิ่งเฉวียนในค่ายทหารก็ยัง xxxxx เลยนะ” ประธานเซิ่งก็ทำได้แค่ส่ายหน้าอย่างจนใจ

คุณปู่ฉินกั๋วฟู่กลับดูนิ่งสนิท “พวกเขาก็ไม่ได้พูดผิดเสียทีเดียวหรอก ทางกองทัพรู้สึกดีกับเธอมากจริง ๆ นั่นแหละ”

ชื่อเสียงของเซิ่งเฉวียนในหมู่ทหารบางหน่วยถือว่าดีมากจริง ๆ

แค่เรื่องเปิดทางพิเศษรับทหารปลดประจำการเข้าทำงานก็เรียกรอยยิ้มได้โขแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เธอจัดสรรตำแหน่งงานให้ทหารทุพพลภาพกลุ่มหนึ่งด้วยเลย

ไม่ใช่แค่ให้เงินเลี้ยงดูเปล่า ๆ แต่จ้างคนมาสอนทักษะความรู้ให้ก่อน แล้วค่อยจัดหางานให้ทำ แค่นี้ก็ซื้อใจเหล่านายทหารที่คอยเป็นห่วงเรื่องอนาคตหลังปลดประจำการของลูกน้องไปได้เต็ม ๆ

ถึงในค่ายจะลาหยุดยาก แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะโทรศัพท์ไม่ได้ ทหารที่ได้อยู่ในรายชื่อผ่านฉินกั๋วฟู่ส่วนใหญ่ต่างก็มี “หัวหน้าหมู่รุ่นพี่” ที่รักและเอ็นดูพวกเขาคอยโทรหาอย่างน้อยหนึ่งหรือสองคน

ต้องรู้ก่อนว่า ตอนเปิดรับสมัครรุ่นที่สอง โควตามันต้องแย่งชิงกันแทบเป็นแทบตาย

อุตส่าห์ “แย่ง” โอกาสมาได้ บรรดาหัวหน้าหมู่รุ่นพี่จึงต้องตามติดผลกันต่อ คอยถามไถ่ว่าบรรยากาศในบริษัทเป็นยังไงบ้าง ปรับตัวได้ไหม ได้เรียนรู้อะไรติดตัวมาหรือเปล่า