ประธานบริหารอยากไว้ผมยาว

ประธานบริหารอยากไว้ผมยาว

นอกจากตัวจิ้นจิ่วเองแล้ว คงไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของเขาตอนที่เห็นประโยคนี้เลย

แต่อันไป่ซิงกลับมองเห็นหยดน้ำตาเม็ดหนึ่งร่วงเผาะลงบนช่อดอกไม้แสนสวย

ช่อดอกไม้อ่อนหวานรองรับหยาดน้ำตาของจิ้นจิ่วเอาไว้

เขาตกใจสุดขีด “นายชอบดอกไม้พวกนี้ขนาดนั้นเลยเหรอ”

ถึงกับร้องไห้เลยเนี่ยนะ จะซาบซึ้งใจอะไรเบอร์นั้น

“อืม” จิ้นจิ่วแนบการ์ดอวยพรไว้ตรงอกอย่างทะนุถนอม ตรงนั้นคือตำแหน่งที่อยู่ใกล้หัวใจที่สุด “ชอบมากเลยล่ะ”

ชอบมากจนแทบจะละลายไปทั้งตัว

เขาสัมผัสได้ถึงความยินดีดวงน้อย ๆ ที่กำลังเต้นระรัวอยู่ในหัวใจ

เหมือนกับเห็ดต้นเล็ก ๆ ที่เฝ้ารออยู่นานจนในที่สุดก็มีแสงแดดส่องลงมา เมื่อมองดูรอบข้างแล้วเห็นว่าไม่มีใครมาแย่ง และแดดอุ่นนั้นก็ดูไม่น่าจะจากไปไหน มันจึงค่อย ๆ ซ่อนลำแสงนั้นไว้ใต้หมวกเห็ดของตัวเองอย่างระมัดระวัง