เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ผู้จัดการคนใหม่หยวนจื่อซิน
ในวันที่หัวข้อ ‘แฟนนิยายเศรษฐินีทุ่มซื้อตึกสร้างบริษัท’ กำลังติดเทรนด์ฮิต หยวนจื่อซินก็ได้มานั่งคุยแบบตัวต่อตัวกับ ‘แฟนนิยายเศรษฐินี’ คนที่ว่าในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
พูดตามตรง ความรู้สึกมันแปลกพิลึกดีจริง ๆ
โดยเฉพาะตอนที่ชาวเน็ตนั่งดูดราม่ายังคาดเดาและพยายามสืบหาความจริงกันอยู่ ข่าวสารของเธอกลับถือว่าไวมาก ไม่เพียงรู้ว่าตึกนั้นตกเป็นชื่อของเซิ่งเฉวียนแล้วจริง ๆ แต่ยังรู้ด้วยว่าประธานบริหารของบริษัทซิงหมางก็คือกู้จ้าว
มีเงิน มีตึก มีกู้จ้าว
ในสายตาของหยวนจื่อซิน บริษัทนี้แทบจะแปะป้ายตัวโต ๆ ไว้หน้าร้านว่า “มีอนาคต” อยู่แล้ว
ตอนลาออก เธอไม่ได้กลัวอะไรเลย ทั้งยังรู้สึกสงบนิ่งในใจเสียด้วยซ้ำ ตอนนั้นถึงขั้นคิดว่า ‘น่ารำคาญชะมัด วัน ๆ เจอแต่คนบ้า ๆ บอ ๆ เรื่องเฮงซวย สู้กลับบ้านเกิดไปเลี้ยงไก่ยังดีกว่า’
แต่ตอนนี้... หยวนจื่อซินกลับยกกาแฟขึ้นจิบโดยไม่แสดงสีหน้าท่าที อาศัยจังหวะที่ดื่มกาแฟเหลือบสายตาแวบไปมองเซิ่งเฉวียนที่กำลังเปิดดูเรซูเม่ของเธออยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วก็รีบชักสายตากลับมาทันที
เรซูเม่แผ่นนี้เธอต้องรีบวิ่งโร่กลับไปเอาที่ห้องเช่า โชคดีที่เธอมีนิสัยเก็บเอกสารฉบับพิมพ์ติดตัวไว้เสมอ เลยรอดพ้นจากความกระอักกระอ่วนประเภท ‘มาสมัครงานต่อหน้าแท้ ๆ แต่ดันส่งเรซูเม่ออนไลน์ให้อีกฝ่ายดู’
ตอนนั้นเพื่อนร่วมห้องเช่าถึงกับทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก มองเธอพุ่งพรวดเข้ามาเหมือนพายุแล้วก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ประโยคที่ว่า “นี่เธอทำอะไรน่ะ” เพิ่งหลุดจากปาก หยวนจื่อซินก็หายวับไปแล้ว