0192

⬢⬢⬢

ตอนที่ 192 วานรมารโกลาหลคำรามเก้าชั้นฟ้า มหาเซียนนักรบขอรับหน้าที่

ดินแดนเหนือสุดแห่งสามภพ เป่ยจวี้หลูโจว

บนผืนแผ่นดินป่าเถื่อนที่ถูกหิมะและปราณอำมหิตปกคลุมตลอดปีนั้น ท้องฟ้ากลับฉีกขาดออกโดยปราศจากสัญญาณเตือนล่วงหน้า

มิใช่เพราะเมฆดำรวมตัว และมิใช่เพราะอสนีบาตฉีกกระชาก

หากแต่เป็น “การฉีกขาด” ในเชิงฟิสิกส์ที่บริสุทธิ์ที่สุด

รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้น ราวกับมีตัวตนสูงสุดผู้หนึ่งใช้พู่กันวิเศษสีดำขีดเขียนลงบนผืนผ้าใบแห่งท้องฟ้าอย่างไม่ตั้งใจ

จากนั้นรอยแยกนั้นก็เริ่มลุกลามและขยายตัวออกสู่สองฝั่งอย่างบ้าคลั่ง

ปราณแห่งโกลาหลราวกับสายธารดาราเก้าชั้นฟ้าที่ถูกเปิดเขื่อน ทะลักทลายไหลบ่าเข้ามาด้วยท่วงท่าที่มิอาจต้านทาน

ท้องฟ้าสูญเสียสีสันเดิมไปอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ถูกย้อมจนกลายเป็นความหม่นหมองที่ชวนให้ใจสั่นสะท้าน