เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 185 ฟันสังหารอริยะ พิสูจน์มรรคาข้า!
ณ ที่ซึ่งปลายกระบี่พาดผ่าน สายน้ำแห่งโชคชะตาก็ขาดสะบั้นลงตามเสียง
ตาข่ายไร้ลักษณ์แห่งเหตุและผลที่อริยะจุนถีสูญเสียต้นกำเนิดเพื่อถักทอ เชื่อมโยงอดีตและอนาคตเอาไว้ ภายใต้กระบี่เล่มนี้ได้ส่งเสียงคร่ำครวญจากใจกลาง ซึ่งประหนึ่งดังมาจากมหามรรคด้วยตนเอง
ชั่วพริบตาถัดมา ตาข่ายยักษ์นั้นขาดสะบั้นลงทีละนิ้ว กลายเป็นเศษเสี้ยวกฎเกณฑ์ที่ปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า ประดุจดอกไม้ไฟอันโอฬารที่งดงามชั่วขณะในความโกลาหล ก่อนจะสลายหายไปสู่ความว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง
“พรวด——!”
อริยะจุนถีประหนึ่งถูกอสนีฟาดฟัน เขาพ่นโลหิตอริยะอันเจิดจ้าออกมาคำโตในทันที
โลหิตอริยะที่แต่ละหยดเพียงพอจะกดทับโลกพันธุน้อยให้พังทลายลงได้นั้น บัดนี้กลับพุ่งทะลักออกมาดั่งน้ำพุที่ไม่เสียค่าใช้จ่าย กลิ่นอายของเขาหดหู่ลงด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็นได้