กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 อริยะมีราชโองการ สามภพโลกสะเทือน สิบแปดปีให้หลังเปิดซุ้มประตูสำนัก
เสียงถอนหายใจนั้นก้องกังวานอยู่ในยมโลกอเวจีเป็นเวลานานแสนนาน
พญายมทั้งสิบตำหนักและเหล่าภูตผีเทพยดาทั่วท้องฟ้ายังคงหมอบกราบอยู่กับพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ทั้งยมโลกตกอยู่ในความเงียบสงัดอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
จนกระทั่งกลิ่นอายของร่างในอาภรณ์ขาวนั้นเลือนหายไปสิ้น พวกเขาจึงกล้าลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า แต่ละคนมองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น เหงื่อเย็นเยียบเปียกชุ่มเครื่องแบบขุนนางไปหมดแล้ว
เรือนแยกฟางชุ่น ใต้ต้นโพธิ์
ร่างของหลี่ฉางอันปรากฏขึ้นอีกครั้ง ราวกับว่าเขาไม่เคยจากไปไหนมาก่อน
เขานั่งนิ่งอยู่บนเบาะรองนั่ง เบื้องหน้าสายน้ำแห่งโชคชะตาที่ไหลรินไม่ขาดสายปรากฏขึ้นอีกครั้ง