กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 หมัดสั่นสะเทือนบารมีอริยะ สามภพต่างนิ่งงัน
บรรพจารย์มังกรโบราณผู้มีชีวิตรอดมาตั้งแต่ยุคบรรพกาล ผงธุลีที่ร่างของเขาแปรสภาพไปนั้นยังไม่ทันสลายไปจนหมดสิ้น
ไอเจตจำนงกระบี่ที่ดับสูญทุกสรรพสิ่งยังคงแฝงเร้นเปรียบวิญญาณร้ายตามติดกระดูก โอบล้อมอยู่ในทุกตารางนิ้วของซากปรักหักพังเขาหลิงซาน
เหล่าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์กึ่งอริยะทุกคนที่อยู่ภายในสนามรบต่างรู้สึกถึงความสั่นสะท้านที่ส่งออกมาจากส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณ
เคร้ง
เสียงดังเบา ๆ คราหนึ่ง
ฝ่ามือพุทธะที่เคยสะกดมหาเสมอฟ้าหยุดชะงักอยู่กลางอากาศ
ตะเกียงโบราณที่เคยส่องสว่างสายนทีแห่งกาลเวลา เปลวไฟในตะเกียงหยุดนิ่ง
“ถุงบรรจุคน” ที่เคยขานนามว่าสามารถบรรจุสามพันโลกได้นั้น รัศมีแสงหม่นหมองลง