0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 ถกมรรคาเหนือสวรรค์ ปราชญ์ปฐพีโน้มเศียร

ในวินาทีที่สิ้นเสียงนั้น กลิ่นอายสงบนิ่งดุจหุบเหวตั้งตระหง่านดุจขุนเขาที่แผ่ออกมาจากร่างของเจิ้นหยวนจื่อก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นรูปธรรม

เขาตวัดแขนเสื้อกว้างคราหนึ่ง

“สถานที่นี้คับแคบนัก เกรงว่าจะทำให้รากวิญญาณของอาตมาได้รับความเสียหาย เจ้าและข้า จงไปสนทนากันนอกชั้นฟ้าเถิด”

สิ้นคำกล่าว ทุกคนเพียงรู้สึกว่าภาพตรงหน้าบิดเบี้ยวไปวูบหนึ่ง

กฎเกณฑ์กาลอวกาศภายใต้การตวัดมือของเจิ้นหยวนจื่อได้แปรเปลี่ยนเป็นสายน้ำที่อ่อนน้อม

ชั่วพริบตาถัดมา เมื่อทัศนียภาพกลับมาชัดเจนอีกครั้ง พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ในอารามห้าคฤหาสน์อีกต่อไป แต่กลับไปปรากฏตัวอยู่ท่ามกลางห้วงสุญญะโกลาหลที่เย็นเยือกและเงียบงัน

ใต้ฝ่าเท้าคือเศษเสี้ยวทวีปที่เจิ้นหยวนจื่อใช้พลังเวทมหาศาลเคลื่อนย้ายมา เบื้องไกลคือทางช้างเผือกที่ไหลเอื่อยและซากโลกที่พังทลาย

ถังซานจั้งและเหล่าศิษย์เคยพบเห็นภาพเช่นนี้ที่ไหนกัน แต่ละคนมีสีหน้าซีดเผือด แทบจะยืนหยัดอยู่อย่างมั่นคงไม่ได้