เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 สนทนาธรรมกับทงเทียน กระบี่เบิกฟ้า
การแสดงธรรมของหลี่ฉางอันหยุดชะงักลงโดยฉับพลัน
สุรเสียงแห่งมรรคาอันกว้างใหญ่ที่อ้อยอิ่งอยู่เหนือขุนเขาเซียนสามพันลูก ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นขย้ำจนขาดสะบั้นแล้วสลายไปในสายลม
เหล่าเซียน อสูร และมนุษย์ทั้งหลายที่กำลังดื่มด่ำอยู่ในภวังค์แห่งการสดับมรรค ต่างสะดุ้งตื่นขึ้นอย่างฉับพลัน
พวกเขาเงยหน้าขึ้นและมองตามไปยังทิศทางที่เสียงนั้นดังออกมา
เห็นเพียงเส้นขอบฟ้าทิศตะวันออก ไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อใดที่ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆกระบี่สีเลือดไร้ขอบเขต
ท่ามกลางชั้นเมฆ เงาร่างของกระบี่เซียนล้ำเลิศทั้งสี่เล่มที่มีความเก่าแก่ อ้างว้าง และแผ่กลิ่นอายสังหารอันไร้สิ้นสุด ต่างปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง
เพียงแค่พวกมันลอยนิ่งอยู่ที่นั่น เจตจำนงกระบี่ดับสูญที่มากพอจะทำให้เซียนทองคำมหาราหลัวยังต้องหวาดสะท้าน ก็ได้โหมกระหน่ำปราณม่วงเหนือราชสำนักมรรคาจนแตกกระจัดกระจาย
เสียงโลหะปะทะกันนั้น ดังมาจากแรงสั่นสะเทือนที่สอดประสานกันของกระบี่ทั้งสี่เล่มนั้นเอง