0122

⬢⬢⬢

ตอนที่ 122 สันติไพศาลตัดเจ็ดสมบัติ

“ตรงใจข้าพอดี!”

สิ้นเสียงที่เอ่ยออกมา ฉลองพระองค์สีเทาของหลี่ฉางอันก็กระพือขึ้นอย่างฉับพลัน

เบื้องหลังของเขา กลิ่นอายมรรคาอันกว้างใหญ่ที่แปรเปลี่ยนมาจากปราณม่วงสามหมื่นลี้ พลันไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเขาจนหมดสิ้นราวกับสายน้ำร้อยสายที่ไหลลงสู่มหาสมุทร

เจตจำนงกระบี่ที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุดสายหนึ่ง พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากร่างของเขา

เจตจำนงกระบี่นั้นทั้งเผด็จการและเฉียบคม แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งการดับสูญที่สามารถตัดขาดหมื่นกาลเวลาและยุติสรรพสิ่ง

“ดี!”

อริยะจุนถีโกรธจนหัวเราะออกมา

ต้นพิสุทธิ์เจ็ดสมบัติในมือของเขาตวัดใส่หลี่ฉางอันเบา ๆ