กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 ฝุ่นตลบจบสิ้น
ณ นอกชั้นฟ้าสามสิบสามชั้น ในห้วงแห่งความโกลาหล
อริยะไท่ชิงขี่โคคราม กำลังจะมุ่งหน้ากลับสู่ตำหนักโต้วซู่
เบื้องหลังของเขา มิติสั่นไหวประดุจผิวน้ำที่ถูกกระทบ นักพรตชราผู้มีเส้นผมและเคราขาวโพลนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างแผ่วเบา
“สหายเต๋า โปรดหยุดฝีเท้าก่อน”
ไท่ชิงมิได้หันกลับไปกลับมา เสียงของเขาราบเรียบ
“สหายเต๋าผูถี ท่านมาด้วยเหตุอันใด?”
“มาเพื่อนำเศษดวงจิตของศิษย์ผู้ด้อยปัญญาของข้ากลับไป”
เสียงของปรมาจารย์ผูถีราบเรียบเช่นกัน ทว่าแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดที่ไม่อาจโต้แย้ง