เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 96 จอมมรรคาเสด็จเยือน ไท่ชั่งหลีกที่นั่งให้ (สะใจยิ่งนัก เป็นผลงานที่ทุ่มเททั้งหยาดเหงื่อ! ฝากกดให้คะแนนด้วยนะ!)
ณ เรือนแยกฟางชุ่น ใต้ต้นโพธิ์
ปลายนิ้วของหลี่ฉางอันคีบเทียบเชิญลงรักทองใบนั้นไว้ ตราประทับของจักรพรรดิสวรรค์บนนั้นแผ่บารมีมังกรจาง ๆ ออกมา
เขายังไม่ทันลุกขึ้น แสงจันทราอันเย็นเยียบสายหนึ่งก็ควบแน่นขึ้นในลานเรือนโดยไร้สัญญาณเตือน
เมื่อแสงนวลจางหายไป เซียนหญิงโฉมงามสะคราญในอาภรณ์ขาวบริสุทธิ์ดั่งหิมะก็ยืนหยัดอยู่อย่างงดงามไม่ไกลนัก ในอ้อมกอดของนางโอบอุ้มกระต่ายหยกที่กำลังพองขนด้วยความโกรธเคืองเช่นกัน
ผู้มาเยือนผู้นี้ คือฉางเอ๋อนั่นเอง
นางมาเยือนตามราชโองการ สิ่งที่นำมาส่งก็คือกองเทียบเชิญใบเดิมที่เขาได้รับมานานแล้ว
หลี่ฉางอันมองใบหน้างดงามที่เขียนคำว่า “ข้าไม่พอใจอย่างยิ่ง” ไว้อย่างชัดเจน แล้วเอ่ยปากขึ้นด้วยความสนใจ
“เหตุใดจักรพรรดิสวรรค์จึงให้นางลงมาได้เล่า?”