เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 84 ข้าคือจ้าวมรรคา จงเปิดยุคสันติไพศาล!
ภายในเตาหลอมมหามรรคนั้น คือการทรมานอันไม่มีวันสิ้นสุด
วิถีมรรคา “ไม่ตาย” ของบรรพชนหมิงเหอนั้น ในยามนี้กลับกลายเป็นคำสาปแช่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา
กายามารของเขาถูกย่อยสลายอยู่ใน “เพลิงแท้มหามรรค” แล้วก่อตัวขึ้นใหม่ด้วยฤทธิ์ของต้นกำเนิดทะเลโลหิต
ทุกครั้งที่ก่อตัวขึ้นใหม่ ย่อมหมายถึงการต้องสัมผัสกับความเจ็บปวดสุดขีดจากการถูกฉีกกระชากดวงจิตและแผดเผาผลแห่งมรรคอย่างครบถ้วนอีกครั้งหนึ่ง
การเกิดนับหมื่นล้านครั้ง และการตายอีกนับหมื่นล้านครั้ง ถูกบีบอัดลงในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วลมหายใจ
กาลเวลานั้น ได้สูญสิ้นความหมายไปแล้วสำหรับเขา
มิติเองก็เป็นเพียงกรงขังที่คอยพังทลายและก่อตัวขึ้นใหม่ไม่หยุดหย่อนเท่านั้น
ความยโสโอหัง ศักดิ์ศรี และองค์ความรู้ทั้งหมดที่เขาสั่งสมมานับแต่เบิกฟ้าเปิดดิน ล้วนถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านที่น่าเวทนาที่สุดท่ามกลางเพลิงสีเทานี้