0070

⬢⬢⬢

ตอนที่ 70 การประชันสมบัติมรรคบนเขาผิงติ่ง เตาหลอมโกลาหลแปรฟ้าดิน

คณะเดินทางจาริกตะวันตก บรรยากาศกดดันราวกับท้องฟ้ายามก่อนพายุฝนจะโหมกระหน่ำ

จูปาเจี้ยหดคอจนแทบมุดหายไป แม้แต่การบิณฑบาตที่ชื่นชอบที่สุดก็หมดความสนใจ ทำได้เพียงลอบชำเลืองมองศิษย์พี่ใหญ่ที่จูงม้าเดินหน้าอย่างเงียบเชียบเป็นระยะ ส่วนซาซ่างนั้นยิ่งเอาแต่สำรวมกิริยา สงบจิตใจ ใช้ความเงียบงันให้ถึงขีดสุด

ในสายตาของพวกเขา ซุนหงอคงในยามนี้ น่ากลัวยิ่งกว่าราชันอสูรผู้ก่อความวุ่นวายบนสวรรค์เมื่อห้าร้อยปีก่อนเสียอีก

นั่นเป็นความยำเกรงที่มาจากกระดูกสันหลัง เขาไม่ใช่อสูรที่เกรี้ยวกราดอย่างเดียวดายอีกต่อไป แต่ภายใต้ความเกรี้ยวกราดนั้น ได้ซ่อนคมมีดที่สามารถตัดผ่านกฎเกณฑ์ได้ทุกเมื่อ และความน่าเกรงขามที่คำไหนคำนั้น

พระถังซัมจั๋งเดินทางโดยไม่กล่าววาจา

ปากของเขาสวดมนต์พึมพำหวังจะสงบจิตใจ ทว่าสิ่งที่ฝังแน่นในห้วงคำนึงมิอาจลบเลือน กลับเป็นคำถามที่บาดลึกถึงกระดูกของซุนหงอคงบนท้องพระโรงแห่งแคว้นเป่าซ้าง

“ความยุติธรรมที่เจ้าสรรเสริญอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน... อยู่ที่ใดกันแน่?”

คำพูดนี้เปรียบเสมือนหนามแหลมที่ทิ่มแทงลงไปในใจพุทธะที่แข็งแกร่งดั่งศิลาของเขา