เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 หนึ่งห้วงความคิดเปิดถ้ำสวรรค์ สามภพมหาศาลตื่นตะลึง (เพิ่งตื่น มีคำชมเพิ่มมาสองอัน สองชดเชยให้เพิ่ม)
ในใต้หล้าไม่มีกำแพงใดที่ลมลอดผ่านไม่ได้ แม้ว่านั่นจะเป็นเขาวิญญาณก็ตาม
ความตระหนกหวาดกลัวและเพลิงพิโรธในมหาวิหารพระมหาวีระ สุดท้ายก็กลายเป็นระลอกคลื่นเบาบาง สายหนึ่ง ค่อย ๆ กระจายออกไปตามช่องทางลับบางอย่าง
ณ สถานีพักเซียนแห่งหนึ่งบริเวณรอยต่อระหว่างราชสำนักสวรรค์กับแดนตะวันตก
สามเณรน้อยรูปหนึ่งที่เพิ่งกลับจากการเข้าเวรที่เขาวิญญาณ สีหน้ายังคงซีดเผือด มือที่ถือถ้วยชายังคงสั่นเทาอยู่เล็กน้อย
ที่เบื้องหน้าของเขาคือทหารสวรรค์ในชุดเกราะผู้หนึ่ง ซึ่งกำลังทำทีเหมือนไม่ตั้งใจรินน้ำชาอุ่น ๆ เติมให้เขา
“ท่านอาจารย์เป็นอะไรไปหรือ เหตุใดกลับมาจากเขาวิญญาณถึงได้มีท่าทางลุกลี้ลุกลนเช่นนี้”
สามเณรน้อยริมฝีปากสั่นระริก ราวกับหวนนึกถึงภาพอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่าง จึงกดเสียงลงต่ำโดยสัญชาตญาณ
“อย่าได้เอ่ยถึงเลย วันนี้ที่เขาวิญญาณ……เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”